Yunus’u seviyoruz; ha! Bilmem! Dilimizden, kalbimizden hayata yansımıyor çok şey maalesef. Ne demiş Yunus yüzlerce yıl öteden: “Gelin tanış olalım! İşi kolay kılalım! Sevelim, sevilelim; Dünya kimseye kalmaz!” Peki bu ne asık suratlar, ağır laflar, ötekileştirmeler ne oluyor?! Ne Sinan’sın, ne Yunus… Sanatın yok, cümle kurmayı bilmezsin; huzursuzluğa hakkın yok; kimsen, neysen! Hakkına razı değilsin; işi oyunbozanlığa döküyorsun. Ezberinde birkaç şiir var mı?Dünyanın -nadir- kabalaştığı, azdı/rıl/ğı günleri yaşıyoruz. Cehalet, ne çekilmez şeymiş böyle! Fettah ismin hürmetine bize yeni selâmetli, letâfetli yollar, pencereler, kapılar aç ey Lâtif!
ŞEHİR VE NEHİR
Bir kitap sayısı azizim!
Dolu dolu, cıvıl cıvıl…
Yüz bin basalım.
Dergiyi okuduktan sonra…
Kitaba koşsun herkes.
Bir yeni çığır açalım.
Telefon, dijital hikâye…
Masal hiç değil…
Kitaplar düşsün önümüze.
Bugün kolları sıvayalım.
Listeler hazır olsun.
Kurtuluşa adım atalım.
Üstü kitap maketli arabalar…
Şehirler kültüre boyansın.
Uyansın uyuyan nehirler.
İlk yorumu siz yazın