Bir Kurabiye Rotası: Fırından Çıkan Kokunun Peşinde

Fırından yeni çıkmış bir kurabiyenin kokusu bence insanı en hızlı mutfağa götüren kokulardan biri. Tereyağı, şeker ve çikolata birleştiğinde mutfakta oluşan o sıcak koku, çayın demlenmesini bile bekletmiyor. İnsan önce “bir tane” diye başlıyor, sonra tabakta kaç tane kaldığını sayıyor. Kurabiye bugün hepimizin çok iyi bildiği bir lezzet. Evde yapılan kurabiyeler, misafir için hazırlanan tabaklar, pastaneden alınan bademliler ve son yıllarda her yerde karşımıza çıkan kalın cookie’ler… Aslında hepsinin arkasında oldukça uzun bir hikâye var. Kurabiye Nasıl Bu Kadar Yayıldı? Kurabiyenin tarihini tek bir ülkeye bağlamak zor. Farklı coğrafyalarda yapılan küçük ve dayanıklı hamur işleri zaman içinde şeker, tereyağı, baharat ve kuruyemişlerle değişerek bugünkü tatlı kurabiyelere yaklaştı. Bugün sıkça duyduğumuz cookie kelimesi ise Hollandacada “küçük kek” anlamına gelen koekje sözcüğünden geliyor.

Zaman içinde özellikle Amerika’da yaygınlaşarak bugünkü modern cookie kültürünün adı hâline geldi. Bugün cookie denildiğinde akla çoğunlukla çikolatalı, kalın ve yumuşak kurabiyeler geliyor. Ancak kurabiyenin güzelliği bence tam olarak burada: Aynı temel tarif, her yerde farklılaşıyor. Bir şehir bademi öne çıkarıyor, başka bir şehir tereyağını. Bir yerde kurabiye ince ve kıtır, başka bir yerde kalın ve yumuşak hazırlanıyor. Edirne’de Kavala Kurabiyesi Türkiye’deki kurabiye rotasının benim için en güzel duraklarından biri Edirne. Kavala kurabiyesi, bol bademli ve ağızda dağılan yapısıyla şehrin en sevilen lezzetlerinden biri. İlk bakışta oldukça sade görünüyor ancak bademin aroması ve kıyır kıyır yapısıyla bir tane yedikten sonra neden bu kadar sevildiğini anlamak zor değil. Ben gezerken böyle lezzetleri özellikle seviyorum. Bir şehri dolaşıp dönerken yanınıza küçük bir kutu alabiliyorsunuz.

Eve geldiğinizde ise o şehirden küçük bir tat daha sizinle birlikte dönmüş oluyor. Kavala kurabiyesi benim için tam olarak böyle bir lezzet. Sade, tanıdık ve yıllardır değişmeden sevilen bir kurabiye. İstanbul’da Yeni Nesil Cookie Kültürü İstanbul’da ise kurabiye rotası biraz daha farklı bir yere gidiyor. Son yıllarda klasik pastane kurabiyelerinin yanında cookie odaklı yeni bir kültür de oluşmaya başladı. Büyük, kalın, bol çikolatalı ve farklı malzemelerle hazırlanan cookie’ler artık kendi başına bir durak hâline geliyor. Benim İstanbul’daki durağım Teşvikiye’deki Cookie Mookie. Burada klasik cookie anlayışının farklı tatlarla yorumlanması dikkatimi çekti. Benim özellikle favorim ise güllü ve bademli cookie oldu. İlk duyduğunuzda gül ve cookie’nin nasıl bir araya geldiğini merak ediyorsunuz. Ancak tattığınızda gül aromasının hafifçe kendini gösterdiğini, bademin ise hem lezzet hem de kıtırlık kattığını fark ediyorsunuz. Bence İstanbul’daki yeni nesil cookie kültürünün en güzel tarafı da bu. Dünyada yaygınlaşan bir lezzet, farklı malzemelerle bize daha yakın bir yorum kazanıyor. New York’tan Londra’ya Kurabiye rotasının yurt dışındaki iki güçlü durağını seçmek gerekirse, benim listemde New York ve Londra var. New York’taki Levain Bakery, büyük ve kalın cookie’leriyle modern cookie kültürünün en bilinen adreslerinden biri. Buradaki cookie anlayışı, çayın yanında yenilen küçük bir kurabiyeden oldukça farklı. Tek başına bir tatlı gibi büyük ve doyurucu. Londra’daki Ben’s Cookies ise sıcak ve taze cookie anlayışıyla öne çıkıyor. Şehirde yürürken küçük bir mola verip vitrinden cookie seçmek, Londra’nın tatlı duraklarından biri hâline gelmiş durumda. New York’ta büyük ve yoğun cookie’ler, Londra’da sıcak servis edilenler, İstanbul’da ise gül ve bademle hazırlanan farklı yorumlar… Tarifler değişiyor ama fırından çıkan kurabiyenin kokusu her yerde aynı etkiyi bırakıyor. Ve Şimdi Sıra Benim Mutfağımda: Yıldızlı Gece Bu kadar kurabiyeden bahsettikten sonra insanın canı ister istemez mutfağa girip kendi tarifini yapmak istiyor. Aşağıdaki tarif, benim bu yazı için hazırladığım özel kurabiye: Yıldızlı Gece. İçinde kavrulmuş tereyağı, espresso, deniz tuzu ve yoğun kakaolu bitter çikolata var. Üzerindeki badem, kakao nibs ve karamel kıtırları ise kurabiyeye güzel bir kıtırlık katıyor. Adını da buradan alıyor. Çünkü bazen iyi bir kurabiye yedikten sonra insanın canı hemen uyumak istemiyor. Bir fincan kahve alıp geceyi biraz daha uzatmak, mümkünse gökyüzünü izlemek istiyor. Yapılışı Tereyağını küçük bir tencerede eritin.

Hafifçe renk almaya ve fındıksı bir koku vermeye başladığında ocaktan alın. Tereyağı henüz sıcakken şekeri ekleyip karıştırın. Bu aşama kurabiyenin daha kıtır bir doku kazanmasına yardımcı oluyor. Karışım biraz ılıdıktan sonra espresso, yumurta, yumurta sarısı ve vanilyayı ekleyin. Ayrı bir kapta un, mısır nişastası ve ince deniz tuzunu karıştırıp hamura ilave edin. Son olarak bitter çikolatayı ekleyin ve hamuru üzeri kapalı şekilde buzdolabında birkaç saat, mümkünse bir gece dinlendirin. Fırını 175 dereceye ayarlayın. Hamurdan parçalar alıp tepsiye aralıklı şekilde yerleştirin. Üzerlerine kavrulmuş badem, kakao nibs ve karamel kıtırları serpiştirin. Kurabiyeleri kenarları hafifçe renk alana kadar pişirin. Fırından çıktıktan sonra üzerlerine birkaç tutam iri taneli deniz tuzu ekleyin. Biraz ılımasını bekleyin. Ya da beklemeyin. Çünkü bazı kurabiyeler tam olarak fırından çıktıktan sonraki hâliyle yenmek için yapılır.

Malzemeler:

• 180 g tereyağı
• 160 g esmer şeker
• 80 g toz şeker
• 1 büyük yumurta
• 1 yumurta sarısı
• 2 tatlı kaşığı espresso
• 1 tatlı kaşığı vanilya özütü
• 260 g un
• 1 yemek kaşığı mısır nişastası
• ¾ çay kaşığı ince deniz tuzu
• 180–200 g kaliteli bitter çikolata (Gana ve Fildişi Sahili kakao çekirdeklerinden üretilmiş bir çikolata tercih edilebilir.)

Üzeri İçin:

• Kavrulmuş badem
• Kakao nibs
• Karamel kıtırları
• İri taneli deniz tuzu

İlk yorumu siz yazın

Bir yorum yazın

E-Posta adresiniz kesinlikle gizli kalacaktır.


*