Cemaatte kalma rehberi

Sual: İnsan neden cemaati bırakır?

Elcevap: Risale-i Nur Talebesi bu asrın cereyanlarına tek başıyla mukabele edemeyeceğini anlar ve bir buz parçası hükmündeki enaniyetini şahs-ı mânevînin müşterek havuzuna atıp eritmeye1 niyet eder, cemaate dâhil olur. Ama imtihan bu ya, mühim ve büyük bir umûr-u hayriyenin çok muzır mâni’leri olur. Şeytanlar o hizmetin hâdimleriyle çok uğraşır.2

Önce şahs-ı mânevînin fertlerinde olan kusurları görmeye başlar. Daha doğrusu duymaya başlar. Bu söylenenlere karşı “Sizden biri ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı?”3 âyetini mukabil tutmak gerekir.

Çoğu zaman şeytanın savunması, konuşulanların istişare maksatlı olduğu şeklindedir. Şayet gerçekten hizmete zarar veren kusurlar varsa ve bu kişi de vazifedar ise, yani medar-ı niza’ bir mes’ele varsa, meşveret ediniz.4 Tabi gerçek bir meşveret ortamında, meşveret şartları altında…

Sonra görülen kusurlar giderek insana vesveseler verir. Ne var ki, büyük işlerde yalnız kusurları gören cerbezelik ile aldanır veya aldatır. Cerbezenin şe’ni, bir seyyieyi sünbüllendirerek hâsenâta galib etmektir. Mesela, şu aşiretin her bir ferdi, bir günde attığı balgamı, cerbeze ile vehmen tayy-ı mekân ederek birden bir şahısta tahayyül edip başka efradı ona kıyas ederek, o nazar ile baksa…5 Ne kadar mide bulandırıcı olduğunu anladınız değil mi? Bu tehlikeli hamleye karşı “Güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen güzel rü’ya görür. Güzel rü’ya gören, hayatından lezzet alır.”6 hakikati hatırlanıp, “Bu hizmet-i Kur’ânîyede bulunan kardeşlerinizi tenkid etmemek”7 düsturu yardıma gönderilmeli.

Vesveseler arttığı, gıybetler yapıldığı, kalpler soğumaya başladığı, bırakın birlikte meşveret etmeyi kardeşinin yüzüne bakma isteği kalmadığı zaman; “müfritane irtibat” ipiyle kardeşliği sağlamlaştırmak gerekir. Aramayanı aramak, sormayanı sormak… Ama en çok da o kafaya takılan şüpheleri sormak… Acaba gerçekten öyle mi, yoksa öyle olduğuna inandırıldığım için mi öyle görüyorum?

Yazının devamına dergimizin Kasım sayısından ulaşabilirsiniz…
Dipnotlar:
1) Şualar, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul,  2018, s. 349
2) Lem’alar, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul,  2017, s. 775
3) Hucurât Suresi: 12
4) Kastamonu Lahikası, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul,  2018, s. 243
5) Eski Said Dönemi Eserleri, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul,  2012, s. 249
6) Eski Said Dönemi Eserleri, Yeni Asya Neşriyat, İstanbul,  2012, s. 250

İlk yorumu siz yazın

Makale hakkında düşüncelerinizi paylaşın:

E-Posta adresiniz kesinlikle gizli kalacaktır.


*